Κυριακή 2 Ιανουαρίου 2011
Μαύρη κωμωδία
Ένα ευφυέστατο μονόπρακτο του Αγγλοεβραίου θεατρικού συγγραφέα Peter Shaffer.
Ο γλύπτης Μίλερ και η αρραβωνιαστικιά του Κάρολ περιμένουν τον πολυεκατομμυριούχο Μπάμπεργκερ, που θα αγοράσει έργα του απένταρου νεαρού καλλιτέχνη, και τον πατέρα της Κάρολ, το συνταγματάρχη Μέλκετ, για να του ακακοινώσουν επισήμως το γάμο τους.
Για τις ανάγκες της γιορτής έχουν "δανειστεί' μερικά έπιπλα από τον ομοφυλόφιλο ηλικιωμένο γείτονά τους, τον Χάρολντ, ο οποίος λείπει σε ταξίδι εκτός Λονδίνου.
Όμως, μόλις τα ετοίμασαν όλα, γίνεται ξαφνική διακοπή ρεύματος και στο σπίτι δε διαθέτουν όχι κάποιο κερί, αλλά ούτε καν ένα σπίρτο!
Σαν να μην τους έφτανε αυτή η ατυχία, καταφθάνουν στο διαμέρισμα η κουτσομπόλα γειτόνισσά τους, η δεσποινίς Φέρνιβαλ, και λίγο αργότερα και ο Χάρολντ, που διέκοψε απρόσμενα το ταξίδι του.
Το ίδιο βράδυ καταφθάνει και η παλιά ερωμένη του καλλιτέχνη, η Κλέα, ο πραγματικός όπως αποδεικνύεται έρωτας του Μίλερ.
Πόσα ακόμη μυστικά θα αποκαλυφθούν μέσα στα σκοτάδια του διαμερίσματος;
Μια καλά σκηνοθετημένη παράσταση, τόσο 'δεμένη" που όλοι ανεξαιρέτως οι ηθοποιοί παίζουν αρκετά καλά.
Ξεχώρισα τον Θανάση Τσαλταμπάση στο δεύτερο ρόλο του ηλεκτρολόγου/φιλόσοφου που έρχεται για να επισκευάσει το δίκτυο, την Πηνελόπη Αναστασοπούλου στο ρόλο της Κλέας και φυσικά τον Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη στον πρωταγωνιστικό ρόλο του γλύπτη Μίλερ.
Η 'Μαύρη Κωμωδία' σε σκηνοθεσία Πέτρου Φιλιππίδη παρουσιάζεται σε καινούργια μετάφραση-διασκευή που υπογράφεται από τους Πέτρο Φιλιππίδη και Χρήστο Σιμαρδάνη και με πρωταγωνιστές τους: Τάσο Χαλκιά, Ζέτα Δούκα, Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη, Χριστίνα Τσάφου, Χρήστο Σιμαρδάνη, Πηνελόπη Αναστασοπούλου, Θανάση Τσαλταμπάση και Χρήστο Συριώτη.
Τα σκηνικά είναι του Γιώργου Γαβαλά και τα κοστούμια του Γιάννη Μετζικώφ. Τους φωτισμούς έχει αναλάβει η Κατερίνα Μαραγκουδάκη και τη μουσική επιμέλεια ο Ιάκωβος Δρόσος.
Θέατρο Μουσούρη, Πλατεία Καρύτση 7, Αθήνα
€25, €18 (Φοιτητικό / λαϊκή απογευματινή), €26 (Σάββατο βράδυ)
Διαβάστε και την κριτική
στο https://whoneedsthecritics.wordpress.com/2010/11/24/%CE%BC%CE%B1%CF%8D%CF%81%CE%B7-%CE%BA%CF%89%CE%BC%CF%89%CE%B4%CE%AF%CE%B1/
Σάββατο 1 Ιανουαρίου 2011
Πειρατές
Μια μουσική παράσταση στη σκηνή του LIDO MUSIC THEATRE [Ζωοδόχου Πηγής 3].
Σενάριο-σκημοθεσία Μπέσσυ Μάλφα
σύνθεση-ενορχήστρωση Γιώργος Χατζής
σκηνογραφία Κώστας Κοντός
Παίζουν και τραγουδούν:
Βαγγέλης Γιαννάκης
Θανάσης Δοβρής
Μιχάλης Ιατρόπουλος
Μπέσσυ Μάλφα
Κατερίνα Παπουτσάκη
Γεράσιμος Σκιαδαρέσης
Ορέστης Τζιόβας
Ευτυχία Φαναριώτη
Γιώργος Χατζής
Μια τετράωρη πανδαισία χορού και τραγουδιών.
Εξαιρετικός ο άνθρωπος-ορχήστρα Γιώργος Χατζής, πολύ καλός ο μπουζουκτζής Παναγιώτης Αλεξίου, εκφραστικότατη σε δύσκολα τραγούδια η Μπέσσυ Μάλφα, καλός τραγουδιστής ο Βαγγέλης Γιαννάκης, και πολύ ναζιάρα η εκρηκτική Κατερίνα Παπουτσάκη.
Πληροφορίες
http://www.oipeirates.com/
Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2010
Ο ΘΑΥΜΑΤΟΠΟΙΟΣ (Faith healer)
Στο θέατρο ΙΛΙΣΙΑ «ΜΙΜΗ ΝΤΕΝΙΣΗ» Παπαδιαμαντοπούλου 4, Ιλίσια
τηλ.: 2107210045 2107216317.
Του Μπράιαν Φρίελ [Brian Friel] σκηνοθετημένο από τον Αλ. Ρίγλη.
Τέσσερις μονόλογοι, δύο από τον τσαρλατάνο θεραπευτή Φρανκ [Άρης Λεμπεσόπουλος], ένας από τη γυναίκα του Γκρέις [Μ. Σοντάκη], και ένας από το διευθυντή του "θιάσου" τον Τέντη [Χρ. Στέργιογλου].
Τι ακριβώς συνέβη;
Είναι αλήθεια τσαρλατάνος ο Φρανκ, ή μήπως κατέχει κάποια μαγική θεραπευτική ικανότητα;
Γιατί αυτοκτόνησε η Γκρέις.
Γιατί τους κατέτρεχε τόσο η μοίρα και έχαναν τα παιδιά τους το ένα μετά το άλλο;
Κι ο Τέντη, μήπως τελικά είναι η πιο τραγική φιγούρα, παρόλο που μας διασκεδάζει με τα σκέρτσα του;
Γιατί όλοι τους παρουσιάζουν διαφορετικές εκδοχές της πραγματικότητας;
Πόσο αντικειμενικά βλέπουν τα πράγματα;
Όλοι τους εξαιρετικοί, με προεξάρχοντα ίσως το Χρήστο Στέργιογλου.
Μη χάσετε αυτήν την παράσταση!
Συντελεστές:
Μετάφραση-Σκηνοθεσία: Αλέξης Ρίγλης
Σκηνικά: Γιώργος Γαβαλάς
Κοστούμια: Νικόλας Γεωργίου
Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος
Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου 2010
Τα δέντρα πεθαίνουν όρθια
Το Σάββατο 11/9 παρακολούθησα, στο όμορφο υπαίθριο δημοτικό θέατρο του Ζωγράφου, το έργο του πολυγραφότατου Ισπανού ποιητή και θεατρικού συγγραφέα Αλέξανδρου Κασσόνα "Τα δέντρα πεθαίνουν όρθια" από την ερασιτεχνική σκηνή του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Ρούμελης.
Η παράσταση ήταν ανέλπιστα καλή για μια προσπάθεια ερασιτεχνών, η οποία μάλιστα ήταν δωρεάν. Τα σκηνικά και τα κουστούμια ήταν πετυχημένα και η σκηνοθεσία της Αγάπης Κορέτη αρκετά πειστική παρά το μέτριο παίξιμο μερικών από τους ηθοποιούς που είχαν αναλάβει πρωταγωνιστικούς ρόλους.
Ξεχώρισα την καλή ερμηνεία της Βούλας Ρήγα στο ρόλο της γιαγιάς.
Η παράσταση ήταν ανέλπιστα καλή για μια προσπάθεια ερασιτεχνών, η οποία μάλιστα ήταν δωρεάν. Τα σκηνικά και τα κουστούμια ήταν πετυχημένα και η σκηνοθεσία της Αγάπης Κορέτη αρκετά πειστική παρά το μέτριο παίξιμο μερικών από τους ηθοποιούς που είχαν αναλάβει πρωταγωνιστικούς ρόλους.
Ξεχώρισα την καλή ερμηνεία της Βούλας Ρήγα στο ρόλο της γιαγιάς.
Ετικέτες
Αγάπη Κορέτη,
Βούλα Ρήγα,
Alejandro Casona
Τετάρτη 14 Ιουλίου 2010
Τρωάδες Ευριπίδη
Είδα χτες στο Θέατρο Ρεματιάς στο Χαλάνδρι την παράσταση των Τρωάδων του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου.
Η παράσταση άρχισε με τη συνηθισμένη απαράδεκτη καθυστέρηση των 25 λεπτών. Ευτυχώς, καθώς έσβηναν τα φώτα και σιγά-σιγά έμπαινε ο χορός ακουγόταν η παραπονιάρικη φωνή ενός γκιώνη από τα δέντρα τριγύρω που με έκανε να ξεχάσω τον εκνευρισμό μου.
Η σκηνοθεσία δε με γοήτευσε, δε μετέδιδε συναίσθημα, παρά το καλό παίξιμο των ηθοποιών, ειδικά της Μαρίας Κίτσου [Κασσάνδρα], της Μαρίας Καλλιμάνη [Ανδρομάχη] της Αμαλίας Τσεκούρα [Ελένη]και της Λυδίας Κονιόρδου [Εκάβη].
Τα σκηνικά επίσης μέτρια, όμως η μουσική του Τάκη Φαραζή ήταν καλή, και τα χορικά, ως ηπειρώτικα μοιρολόγια, μας μετέδιδαν το κλίμα του θρήνου των Τρωαδιτισσών.
Η μετάφραση του Παντελή Μπουκάλα ήταν πολύ καλή, στρωτά ελληνικά που δεν πρόδιδαν το έργο του μεγάλου τραγικού.
Μπορεί κανείς να δικαιολογήσει τη σκηνοθετικά γελοία παρουσίαση του Μενέλαου [άγεται και φέρεται από τις γνώμες άλλων, υπακούει εξ άλλου ακόμη και στις συμβουλές της σκλάβας πια του Οδυσσέα Εκάβης), αλλά προς τι η παρουσίαση της Αθηνάς και του Ποσειδώνα με ναζάκια και γκριμάτσες μικρομηχανορράφων;
Ένας Ποσειδώνας που κρατά στα χέρια του ένα μικρό αντίγραφο του αγάλματός του;
Συντελεστές της παράστασης
Μετάφραση: Παντελής Μπουκάλας
Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος
Επιμέλεια κίνησης: Αγγελική Στελλάτου
Σκηνικό - Κοστούμια: Άγγελος Μέντης
Μουσική: Τάκης Φαραζής
Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης
Βοηθός σκηνοθέτη: Άννα Τσαπάρα
Ηθοποιοί:
Λυδία Κονιόρδου (Εκάβη),
Γιάννης Τσορτέκης (Ταλθύβιος),
Μαρία Καλλιμάνη (Ανδρομάχη),
Μαρία Κίτσου (Κασσάνδρα),
Μιχάλης Οικονόμου (Μενέλαος),
Ιωάννα Κανελλοπούλου (Αθηνά),
Αμαλία Τσεκούρα (Ελένη),
Μιχάλης Οικονόμου (Ποσειδώνας),
Χόρος:
Δήμητρα Λαρεντζάκη,
Αιμιλία Βάλβη,
Ειρήνη Τζανετουλάκου,
Ελίτα Κουνάδη
και ο μικρός Μιχάλης Καφούσιας
Το θεατράκι ήταν κατάμεστο. Τιμή εισιτηρίου 22 ευρώ.
Διαβάστεεπίσης:
τη συνέντευξη του σκηνοθέτη και της πρωταγωνίστριας στο ΒΗΜΑ
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=308649&ct=34&dt=10/01/2010
κριτική του Γεωργουσόπουλου στα ΝΕΑ
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artid=4571718
Κυριακή 11 Ιουλίου 2010
Οιδίπους Τύραννος σκηνοθεσία Σπύρου Ευαγγελάτου
Είχα την τύχη να δω την περασμένη Παρασκευή 9 Ιουλίου, στο αρχαίο θέατρο Επιδαύρου, την ωραιότατη αυτή παράσταση του συγκλονιστικού έργου του Σοφοκλή.
Συντελεστές
Μετάφραση Κ.Χ. Μύρης
Σκηνοθεσία Σπύρος Α. Ευαγγελάτος
Σκηνικά-κοστούμια Γιώργος Πάτσας
Μουσική Γιάννης Αναστασόπουλος
Διανομή
Οιδίπους: Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης
Ιοκάστη: Καρυοφυλλιά Καραμπέτη
Κρέων: Νίκος Αρβανίτης
Τειρεσίας: Μάνος Βακούσης
Εξάγγελος: Θανάσης Κουρλαμπάς
Ιερεύς: Νικόλας Παπαγιάννης
Άγγελος: Κώστας Ανταλόπουλος
Θεράπων: Σωτήρης Τσακομίδης
Χορός (αλφαβητικά)
Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος, Νικόλας Παπαγιάννης, Δημήτρης Παπανικολάου, Λευτέρης Πολυχρόνης, Βασίλης Πουλάκος, Βαγγέλης Ψωμάς, Τίνα Αλεξοπούλου, Μαρία Πανίδου, Έλενα Χατζηαυξέντη, Κώστας Ανταλόπουλος, Θανάσης Κουρλαμπάς, Σωτήρης Τσακομίδης
Ο Σπύρος Ευαγγελάτος ανέβασε μια πολύ δεμένη παράσταση αντάξια του κλασικού έργου, με ωραία λιτά σκηνικά του Γιώργου Πάτσα, μουσική του Γιάννη Αναστασόπουλου, ωραιότατα "οπερετικά' χορικά, πιστή μετάφραση του Κ. Χ. Μύρη και καλή διανομή ρόλων.
προσωπικά, ξεχώρισα το πολύ καλό παίξιμο του Μάνου Βακούση στο ρόλο του Τειρεσία.
Το θέατρο ήταν σχεδόν γεμάτο, εντύπωση δε μου έκανε η αντίδραση του κοινού με επιφωνήματα έκπληξης/τρόμου όποτε αποκαλύπτονταν σιγά-σιγά αλήθειες από την τρομερή αλήθεια του ποιος πράγματι ήταν ο Οιδίπους, λες και δε γνώριζαν την υπόθεση της πασίγνωστης τραγωδίας. Ή μήπως ήταν ένας τρόπος να δείξουν τη "συμμετοχή" τους στην παράσταση;
Δαιδικτυακή βιβλιογραφία:
Διαβάστε την κριτική του Γιώργου Σαρηγιάννη στα ΝΕΑ της 12/7/2010
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artId=4583934
Βιντεοσκοπημένα αποσπάσματα από την παράσταση και τον καταιγισμό χειροκροτημάτων μετά το τέλος της παράστασης
http://www.youtube.com/watch?v=KEE3q33hTpc&feature=player_embedded#!
Δευτέρα 4 Ιανουαρίου 2010
Ο θείος Βάνιας

Το κλασικό έργο του Άντον Τσέχοφ στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου στην τολμηρή σκηνοθεσία του Γιάννη Χουβαρδά, ο οποίος είναι και ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου.
46 χρόνια μετά την παράσταση που σκηνοθέτησε ο Κάρολος Κουν στο Ε. Θ. ανεβαίνει ξανα το έργο ειδωμένο από μια εντελώς μοντέρνα ματιά.
Τίποτε δε θυμίζει τη Ρωσία του 19ου αιώνα.
Όλα θα μπορούσαν να είναι σε κάποια χώρα του δυτικού κόσμου σήμερα.
Ολοζώντανη η ματαίωση ονείρων, η κρίση των ηλικιωμένων ανθρώπων, οι έρωτες που δε βρίσκουν ανταπόκριση, η ανοία της καθημερινότητας και το άγχος που προκαλούν οι οικονομικές δυσκολίες.
'Ολα αυτά τα συναισθήματα μεταδίδοντα σαν κεραυνός στη θεατή από το πετυχημένο παίξιμο των ηθοποιών και το μεγάλο ταλέντο του σκηνοθέτη που φτιάχνει το κατάλληλο κλίμα με κύρια υλικό την ηθοποιία των πρωταγωνιστών του.
Αρκετά ευρηματική η μουσική επένδυση με ταιριαστά με το έργο τραγούδια της Πιαφ που τραγουδούν στα γαλλικά οι ηθοποιοί, το δε βίντεό τους προβάλλεται μαζί με τους υπότιτλους στον πίσω τοίχο της σκηνής.
Μια παράσταση που αξίζει να δείτε όχι μόνο λόγω του πολύ δυνατού έργου της ώριμης περιόδου του μεγάλου Ρώσου δραματουργού, αλλά και λόγω της ιδιόρρυθμης σκηνοθεσίας.
Προσωπικά, ξεχώρισα τις ερμηνείες της Άλκηστης Πουλοπούλου, Μαρίας Σκουλά και του γηραιού Γιάννη Βογιατζή (αντί για παραμάνα / άντρας υπηρέτης -σερβιτόρος).
ΗΘΟΠΟΙΟΙ:
Ivan Petrovitch Voynitsky θείος Βάνιας (Νίκος Χατζόπουλος)
Aleksandr Vladimirovich Serebryakov καθηγητής Σερεμπριακόφ (Μάνος Βακούσης)
Yelena Andreyevna Serebryakov Ελένα (Μαρία Σκουλά)
Mikhail Lvovich Astrov γιατρός Άστροφ (Ακύλας Καραζήσης)
Ilya Ilych Telegin γαιοκτήμονας Τελιέγκιν (Μάνος Σταλάκης)
Marina γριά παραμάνα (Γιάννης Βογιατζής)
εργάτης του κτήματος (Γιάννης Τεμπερλίδης)
Maria Vasilyevna Voynitsky μητέρα της πρώτης γυναίκας του καθηγητή (Μάγια Λυμπεροπούλου)
Sonya Alexandrovna Serebryakov Σόνια (Άλκηστις Πουλοπούλου)
μετάφραση Χρύσα Προκοπάκη
(Προσαρμογή κειμένου για την παράσταση: Γιάννης Χουβαρδάς)
σκηνικά-κουστούμια Χέρμπερτ Μουράουερ
Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος
Μουσική διδασκαλία: Μελίνα Παιονίδου
Βοηθός σκηνοθέτη: Νατάσα Τριανταφύλλη
Κριτική στα ΝΕΑ
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4551456&ct=4
ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ ΑΝΤΟΝ ΤΣΕΧΟΦ
στα ρωσικά
Антон Чехов "Дядя Ваня"
http://ilibrary.ru/text/972/
στα αγγλικά
Anton Pavlovich Chekhov "Uncle Vanya"
translated by Marian Fell
http://onlinebooks.library.upenn.edu/webbin/gutbook/lookup?num=1756
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




.jpg)


